De hypothecaire volmacht
Veelal om de kosten van de hypotheek te drukken, kan de bankinstelling genoegen nemen met een kleinere zekerheid, onder de vorm van de hypothecaire volmacht, die via een notaris wordt gegeven.
Bij een hypothecaire volmacht geeft de lener de toelating aan de "leninggever" om een hypothecaire inschrijving te nemen zodra laatstgenoemde dat nodig vindt.
Het verschil met de hypotheek zit hierin dat de lener wel de toelating geeft om een hypotheek te nemen, maar de "leninggever" ze nog niet neemt en wellicht (als alles volgens afspraak wordt betaald) ook nooit zal nemen.
De kosten van een hypothecaire volmacht zijn beduidend lager (geen hypotheekrechten, slechts € 25 registratierecht, één vierde ereloon van de notaris). Het nadeel voor de "leninggever" is dat hij over minder zekerheid beschikt: hij heeft immers nog geen hypotheek en wanneer hij die meent te moeten nemen, kan het te laat zijn omdat het goed reeds door iemand anders is bezwaard.
Kortom, de "leninggever" zal dit slechts toestaan voor cliënten waarin hij een groot vertrouwen heeft.