De naamloze vennootschap

Oorspronkelijk was de naamloze vennootschap ontworpen voor de grotere ondernemingen, die aanzienlijke kapitalen vereisen die door een beperkt aantal personen niet kunnen worden verschaft.
De praktijk is echter in andere zin geëvolueerd zodat België, in tegenstelling tot veel andere landen, vandaag een groot aantal naamloze vennootschappen telt.

In België wordt de nv evengoed gekozen als vennootschapsvorm voor grote ondernemingen als voor kmo's. De mogelijkheid in ons land een anoniem aandeelhoudersschap te hebben, met daaraan gekoppeld een vrije overdracht van aandelen, via de uitgifte van aandelen aan toonder, zal zonder twijfel sterk hebben bijgedragen tot de populariteit van deze rechtsvorm, ook bij de kleine familiale onderneming.

Met de afschaffing van de toonderaandelen die sinds 1 januari 2008 niet meer kunnen worden uitgegeven, noch afgeleverd, heeft de nv voor velen wellicht een groot deel van haar aantrekkingskracht verloren.

Het Wetboek van vennootschappen heeft ook specifieke regels uitgewerkt voor de nv’s die een beroep doen op het publiek spaarwezen. Deze specifieke maatregelen werden zowel in het belang van de kapitaalmarkt, als ter bescherming van de beleggers opgesteld.