Samenlevingscontract

De ongehuwde partners die de vermogensrechtelijke gevolgen van hun samenwonen en het beëindigen van hun relatie willen vastleggen, moeten onderling afspraken maken. De wet regelt grotendeels het samenleven van gehuwden, maar over de feitelijke- en wettelijke samenwoning bestaan er weinig regels.

Nochtans gaan ook ongehuwde samenwoners samen bepaalde verbintenissen aan. Ze delen goederen, kosten, rekeningen en soms zelfs inkomsten. Terwijl er voor wettelijke samenwoners een regel bestaat die bepaalt dat de wettelijk samenwonende partners elk naar evenredigheid van hun middelen moeten bijdragen in de kosten van het samenwonen, is deze regel onbestaande voor feitelijke samenwoners.

 

Heel veel ongehuwde samenwoners wensen toch één en ander te regelen met betrekking tot hun samenwoning. Ze willen hun plichten en hun rechten met betrekking tot de vermogensrechtelijke aspecten van het samenwonen verfijnen, zodat er later geen discussies kunnen ontstaan. Dit kan allemaal door een “samenlevingsovereenkomst” op te stellen.

Feitelijke samenwoners kunnen kiezen of ze hiervoor naar de notaris gaan. Wettelijke samenwoners moeten verplicht naar de notaris om een samenlevingsovereenkomst op te stellen. De wettelijke samenwoning is immers – in tegenstelling tot de feitelijke samenwoning – onderworpen aan een aantal regels en de notaris moet zeker zijn dat de inhoud van de samenlevingsovereenkomst strookt met deze regels.