Mag het iets meer zijn? Geef op tijd

Wil u uw erfrechten of die van uw echtgenoot uitgebreid zien? Dan kunt u gebruik maken van volgende mogelijkheden.

Geven over de dood heen

Echtgenoten kunnen elkaar na een overlijden meer geven dan wettelijk voorzien is, via een contractuele erfstelling. Dat is een soort schenking van toekomstige goederen, namelijk de goederen die u nalaat na uw dood. Zo’n schenking krijgt dus pas uitwerking bij het overlijden.

De contractuele erfstelling komt op twee manieren tot stand.

Ofwel vindt ze plaats in het huwelijkscontract. Alleen een wederzijds akkoord tussen de echtgenoten maakt de gift dan ongedaan. Daarvoor moet u het huwelijkscontract wijzigen.

Ofwel gebeurt de contractuele erfstelling buiten het huwelijkscontract om. Het wordt dan een gewone schenking. Iedere echtgenoot schenkt met een afzonderlijke notariële akte aan zijn partner zijn toekomstige erfgoederen of een deel ervan. Ieder van de echtgenoten kan deze vorm van contractuele erfstelling op elk moment herroepen, zonder opzegtermijn, zonder toestemming van de andere echtgenoot. De herroeping kan eenzijdig gebeuren.

Testament

Echtgenoten kunnen elkaar bevoordelen via hun testament. U kunt specifieke erfgoederen in volle eigendom aan de langstlevende echtgenoot geven. Het voordeel van een testament? Het kan eenzijdig herroepen of gewijzigd worden. Maar er zijn ook belemmeringen. Echtgenoten moeten rekening houden met de reserve van de kinderen. Alleen het beschikbaar deel van de erfenis kunt u vrij aan uw echtgenoot via testament overmaken.

 

Langst leeft, al heeft

U kunt in het huwelijkscontract een bijzondere clausule inbouwen. Bij een overlijden wordt de huwelijksgemeenschap dan niet in gelijke helften verdeeld, zoals de wet voorschrijft. De verdeling gebeurt op een ongelijke manier. Een groter deel dan de helft gaat naar de langstlevende echtgenoot.
Volgens de wet komt de helft van de gemeenschap in de nalatenschap van de overledene terecht. De andere helft gaat volgens het huwelijksvermogensrecht naar de langstlevende echtgenoot. Maar door de speciale clausule in het huwelijkscontract krijgt de langstlevende meer dan de helft, in volle eigendom indien dat uitdrukkelijk vermeld wordt.

Bedingen van ongelijke verdeling zijn alleen mogelijk in een huwelijkstelsel met gemeenschap van goederen – en bijvoorbeeld niet bij scheiding van goederen. Het voorwerp van de ongelijke verdeling is immers precies de huwelijksgemeenschap.

Zodra het principe van de ongelijke verdeling in het huwelijkscontract is opgenomen, kan het niet meer eenzijdig geschrapt of gewijzigd worden. De procedure voor de wijziging van het huwelijkscontract is dan nodig.